21

Je kunt in een fictief verhaal verdwijnen,
of je kunt bij de realiteit van dit moment blijven.Aan jou de keus!

Geen Gouden Munt

'“Ik weet zeker dat dit helemaal misgaat.”'

Marieke heeft haar partner Thomas een bericht gestuurd. Ze heeft gevraagd of hij vanavond op tijd thuis kan zijn omdat ze graag iets met hem wil bespreken.

Het bericht is gelezen, maar Thomas reageert niet.

Marieke kijkt vijf minuten later opnieuw op haar telefoon. Nog steeds niets.

In haar hoofd begint onmiddellijk een verhaal. Hij weet natuurlijk precies waarover ze wil praten. Daarom reageert hij niet. Hij heeft geen zin in haar gevoelens en probeert het gesprek te ontlopen.

Tien minuten later is het verhaal groter geworden. Misschien komt hij expres laat thuis. Misschien vindt hij hun relatie niet meer belangrijk. De laatste tijd is hij ook stiller. Straks zegt hij dat hij wil stoppen.

Marieke voelt haar hart sneller kloppen. Haar buik trekt samen en ze kan zich nauwelijks nog op haar werk concentreren.

Ze leest hun laatste berichten terug en zoekt naar aanwijzingen. Dat ene korte antwoord van gisteren klinkt achteraf ook afstandelijk. En vorige week wilde Thomas liever alleen sporten dan samen iets doen.

Als een collega vraagt of alles goed gaat, zegt Marieke:

“Ik denk dat er iets helemaal mis is tussen Thomas en mij.”

Op dat moment is er feitelijk maar een ding gebeurd: Thomas heeft nog niet op haar bericht gereageerd. De rest speelt zich af in het hoofd en lichaam van Marieke.

Gouden muntWel Gouden MuntGouden munt

'“Ik blijf bij wat er op dit moment werkelijk gebeurt.”'

Marieke ziet dat Thomas haar bericht heeft gelezen en niet reageert. Ze voelt direct onrust en merkt dat haar gedachten een verhaal beginnen te maken.

Hij ontwijkt me. Hij komt straks expres te laat. Misschien wil hij wel bij me weg.

Dan stopt ze zichzelf.

“Wat weet ik op dit moment werkelijk?” vraagt ze zich af.

Ze weet dat ze een bericht heeft gestuurd. Ze weet dat Thomas het heeft gelezen en dat hij nog niet heeft gereageerd. Meer weet ze niet.

Misschien zit hij in een vergadering, is iemand bij hem binnengelopen of wil hij later rustig antwoorden. Het kan ook zijn dat hij het gesprek inderdaad lastig vindt. Maar dat weet Marieke op dit moment nog niet.

Ze brengt haar aandacht terug naar waar ze nu is. Ze zit achter haar bureau. Haar voeten staan op de grond. Buiten rijdt een vrachtwagen voorbij en naast haar hoort ze een collega typen. Op haar bureau staat een halfvolle kop thee.

Er is op dit moment geen relatiebreuk. Er is alleen een vrouw achter een bureau met een telefoon waarop nog geen antwoord is verschenen.

Marieke ademt rustig uit en gaat verder met haar werk.

Een uur later stuurt Thomas:

“Sorry, ik zat in een lang overleg. Ik ben om zes uur thuis. Dan praten we rustig.”

Marieke moet een beetje lachen om de complete rampenfilm die haar hoofd in minder dan een kwartier had gemaakt.

Hoe doe je dat?

Voorkomen dat een verhaal in je hoofd belangrijker wordt dan wat er werkelijk gebeurt?

Kies de Blijf in het Nu-techniek!

Het enige moment waarop je iets kunt voelen, denken, zeggen of doen, is dit moment. Je kunt nadenken over gisteren en je kunt je zorgen maken over morgen, maar ook dat doe je nu.

Je verleden verschijnt op dit moment als woorden, beelden en gevoelens in je hoofd. Je toekomst bestaat op dit moment uit verwachtingen, fantasieën en voorspellingen.

Daar is op zichzelf niets mis mee. Je hebt je geheugen nodig en het is handig om plannen te maken. Het wordt een probleem wanneer je niet meer ziet dat je aan het denken bent en jouw verhaal aanneemt als de werkelijkheid.

Iemand reageert niet op je bericht en jij weet zeker dat hij boos is. Je partner kijkt stil en jij denkt dat hij niet meer van je houdt. Je leidinggevende wil je spreken en in gedachten ben je al ontslagen. Je kind is later thuis dan afgesproken en je ziet de ergste ongelukken voor je.

Je lichaam reageert op deze gedachten alsof het verhaal werkelijk gebeurt. Je voelt angst, boosheid, verdriet en spanning, terwijl je vaak nog helemaal niet weet wat er aan de hand is.

Wat weet je werkelijk?

Wanneer je merkt dat je in een verhaal verdwijnt, ga je terug naar de feiten.

Niet: “Hij negeert mij omdat ik niet belangrijk voor hem ben.”

Maar: “Ik heb een bericht gestuurd en nog geen antwoord ontvangen.”

Niet: “Mijn dochter houdt totaal geen rekening met mij.”

Maar: “Mijn dochter is twintig minuten later dan afgesproken.”

Niet: “Dit gesprek gaat verschrikkelijk worden.”

Maar: “Ik heb over een uur een gesprek en weet nog niet hoe dat verloopt.”

Feiten zijn meestal veel korter dan het verhaal dat je hoofd ervan maakt. Je hoeft je gedachten niet te verbieden. Je merkt alleen op welk deel werkelijk gebeurt en welk deel door jou is toegevoegd.

Breng je aandacht naar dit moment

Als je helemaal in een fictief verhaal bent verdwenen, helpt het om je aandacht terug te brengen naar wat er nu om je heen gebeurt.

Kijk waar je bent. Voel je voeten, handen en ademhaling. Luister naar de geluiden in de ruimte. Merk kleuren, vormen, geuren en bewegingen op.

Daarna richt je je aandacht op wat je op dit moment aan het doen bent. Je werkt een taak af, maakt eten, rijdt naar huis of praat met iemand die werkelijk voor je staat.

Dit klinkt eenvoudig en dat is het ook. Toch kan het moeilijk zijn, omdat je gedachten veel interessanter en dringender voelen dan de werkelijkheid.

De ramp in je hoofd vraagt onmiddellijk aandacht. De kop thee op je bureau niet. Toch is die kop thee echt aanwezig en jouw voorspelde ramp niet.

Alleen nu kun je iets doen

Het nu maakt je leven overzichtelijker. In het verleden kun je niets meer veranderen en in de toekomst kun je nog niets doen.

Je kunt alleen nu een gesprek voeren, een grens stellen, iemand bellen, informatie verzamelen of een besluit nemen.

Als er op dit moment iets is wat je kunt doen, doe het dan. Maar als je op dit moment niets kunt doen, heeft het weinig zin om de toekomst alvast tientallen keren in je hoofd te beleven.

Je krijgt daarmee niet meer controle. Je beleeft alleen alle spanning voordat je weet of er werkelijk iets aan de hand is.

De werkelijkheid is vaak beter te dragen dan het verhaal

De werkelijkheid van dit moment is meestal klein en concreet. Je zit op een stoel. Iemand zegt een zin. Je ontvangt geen antwoord. Je voelt spanning in je buik.

Je hoofd maakt daar een compleet verhaal van over wat dit betekent, waarom de ander het doet en wat er straks allemaal gaat gebeuren.

Blijf daarom zo dicht mogelijk bij wat je werkelijk weet. Als er later iets vervelends gebeurt, kun je daar op dat moment mee omgaan. Je hoeft het niet nu alvast te beleven en daarna misschien nog een keer wanneer het werkelijk gebeurt.

Filmpje van Roos: Blijf in het Nu uitgelegd

Video volgt hier

Probeer dit eens

feiten of verhaal?

Let vandaag op een moment waarop je onrustig, boos of verdrietig wordt door iets wat je denkt dat een ander bedoelt of straks gaat doen.

Schrijf kort op wat er volgens jouw gedachten gebeurt. Schrijf daarna alleen de feiten op die je op dit moment zeker weet.

Haal alles weg wat een verwachting, invulling, oordeel of voorspelling is.

Breng vervolgens je aandacht naar je omgeving. Noem wat je ziet, hoort en lichamelijk voelt. Richt je daarna op wat je nu werkelijk kunt doen.

Als er een concrete actie mogelijk is, voer die uit. Kun je niets doen, keer dan terug naar het moment en laat de toekomst komen wanneer zij komt.

Iedere keer dat je voorkomt dat een fictief verhaal jouw hele gevoel overneemt en terugkeert naar wat er werkelijk gebeurt, win je een Gouden Munt.

The only thing that can trouble you
is your own imagination.

← Hoofdstuk 20 Hoofdstuk 22 →